Jakie są normalne poziomy cukru we krwi?

Poziom cukru we krwi jest codziennym tematem dyskusji wśród osób chorych na cukrzycę, niezależnie od tego, czy chorują na cukrzycę typu 1, czy typu 2. Wiedza o tym, jaki poziom cukru jest dla Ciebie odpowiedni i jak prawidłowo zarządzać poziomem cukru.

Na wynos

• Jeśli nie chorujesz na cukrzycę, poziom cukru we krwi wynosi zwykle od 70 do 99 przed posiłkami i poniżej 140 po posiłkach.
• Dla diabetyków dobry zakres to 80-130 przed posiłkami i mniej niż 180 po posiłkach.
• Aby dobrze kontrolować poziom cukru we krwi, musisz zwracać uwagę na to, co jesz, pozostać aktywnym, w razie potrzeby zażywać leki i wprowadzać zdrowe zmiany w stylu życia.
• Poziomy A1c pokazują, jak dobrze kontrolowany był Twój poziom cukru we krwi przez kilka miesięcy. W przypadku osób z cukrzycą najlepiej jest utrzymywać go poniżej ośmiu procent.

Co to jest poziom glukozy we krwi?

Glukoza we krwi to główna zawartość cukru we krwi. Zwykle jest wyrażana w mg/dl (USA, Europa) lub mmol/l (Kanada, Wielka Brytania, Australia i Chiny). Pochodzi z pożywienia i jest głównym źródłem energii dla organizmu. Poziomy glukozy we krwi mierzą, ile cukru znajduje się we krwi. Poziomy cukru we krwi mogą się wahać w zależności od pory dnia z kilku powodów. To, co jemy, jak bardzo jesteśmy aktywni, wszelkie przyjmowane leki, a nawet stres wszystko to może wpływać na poziom cukru we krwi.

Jakie są normalne poziomy cukru we krwi?

Normalny poziom cukru we krwi różni się w zależności od tego, kiedy ostatni raz jadłeś. Ogólnie rzecz biorąc, dla osób nie cierpiących na cukrzycę:

• Przed posiłkami (na czczo): 70-99 mg/dl
• Dwie godziny po jedzeniu: Mniej niż 140 mg/dl

W przypadku osób chorych na cukrzycę Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetologiczne (ADA) zaleca, aby większość osób chorych na cukrzycę dążyła do osiągnięcia następujących celów dotyczących poziomu cukru we krwi:

• Przed posiłkiem (przedposiłkowym): 80-130 mg/dl
• Jedna do dwóch godzin po posiłku (po posiłku): Mniej niż 180 mg/dL

Na poziom glukozy we krwi może wpływać rodzaj i ilość spożywanego pokarmu oraz inne czynniki, takie jak aktywność fizyczna, przyjmowane leki, współistniejące schorzenia, stres, wiek, choroba, a nawet miesiączki czy ciąża. 

Lekarz prawdopodobnie ustali dla Ciebie różne cele na podstawie wielu czynników, takich jak Twój wiek, czas trwania cukrzycy, wszelkie współistniejące choroby lub przewlekłe schorzenia, Twój styl życia i sytuacja społeczna.

Użyj kalkulator konwersji cukru we krwi aby przeliczyć mg/dL na mmol/L lub mmol/L na mg/dL.

Jaki jest normalny poziom cukru we krwi u dzieci, młodzieży i dorosłych?

Małe dzieci (poniżej 6 lat) mają inne normalne poziomy cukru we krwi niż dorośli. Normalny zakres różni się nawet w zależności od wieku dziecka.

Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne (ADA) podaje następujące zakresy jako przewodnik:

• Post: 80-180 mg/dl
• Przedposiłkowe (przed posiłkami): 100-180 mg/dl
• Poposiłkowe (jedna do dwóch godzin po jedzeniu): Mniej niż 180 mg/dl
• Pora snu: 110-200 mg/dl

Zakres poziomu cukru we krwi u nastolatków powinno wynosić od 70 do 150 mg/dl. Trudno im utrzymać ścisły zakres, więc dążenie do tych liczb jest niezbędne, aby dać im większą elastyczność.

• Post: 70-150 mg/dl
• Przedposiłkowe (przed posiłkami): 90-130 mg/dl
• Poposiłkowe (jedna do dwóch godzin po jedzeniu): Mniej niż 140 mg/dl
• Pora snu: 90-150 mg/dl

Wraz z wiekiem nasze ciała stają się mniej zdolne do regulowania poziomu cukru we krwi niż kiedyś. Dlatego ADA zaleca, aby osoby starsze (powyżej 20. roku życia) dążyły do ​​utrzymania poziomu cukru we krwi na czczo poniżej 100 mg/dl. Po jedzeniu idealny poziom cukru we krwi wynosi poniżej 180 mg/dl.

ADA zaleca to najbardziej dorośli chorzy na cukrzycę dąż do następujących celów dotyczących poziomu cukru we krwi:

• Post: Mniej niż 100 mg/dl
• Przedposiłkowe (przed posiłkami): 70-130 mg/dl
• Poposiłkowe (jedna do dwóch godzin po jedzeniu): Mniej niż 180 mg/dl
• Pora snu: 100-140 mg/dl

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli wystąpi wysoki lub niski poziom glukozy we krwi w porównaniu z tym zakresem.

Jak zarządzać poziomem cukru we krwi?

Nie jest łatwo kontrolować poziom cukru we krwi, ale jest to konieczne, jeśli masz cukrzycę. Istnieje wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby utrzymać zdrowy poziom cukru we krwi.

Pierwszym krokiem jest zrozumienie, co powoduje wzrost i spadek poziomu cukru we krwi. Pomoże Ci to dokonać wyborów, które utrzymuj poziom cukru we krwi w dopuszczalnym zakresie.

Wybór jedzenia

Wybory żywieniowe są istotnym elementem kontrolowania poziomu cukru we krwi. Spożywanie pokarmów, które powodują zbyt duży wzrost poziomu cukru we krwi może powodować problemy takie jak przybieranie na wadze, wysoki poziom trójglicerydów i niski poziom HDL (dobrego) cholesterolu. Z drugiej strony, jedzenie pokarmów, które nie podnoszą wystarczająco poziomu cukru we krwi, może sprawić, że poczujesz się zmęczony i głodny. Musisz znaleźć równowagę, która będzie dla Ciebie odpowiednia.

Twój lekarz może pomóc Ci stworzyć plan posiłków który zawiera odpowiednią mieszankę węglowodanów, białek i tłuszczów. Musisz również zwrócić uwagę na to, ile jesz i o której porze posiłków.

Korzystania ze

Ćwiczenia to kolejna istotna część kontrolowania poziomu cukru we krwi. Może pomóc organizmowi efektywniej wykorzystywać insulinę i obniżyć poziom cukru we krwi, pomagając spalić glukozę w krwiobiegu.

Musisz porozmawiać z lekarzem o tym, jaka ilość ćwiczeń jest dla Ciebie bezpieczna. Podczas gdy codzienne ćwiczenia udowodniono, że chronią przed przyszłymi powikłaniami cukrzycy, a także innymi poważnymi schorzeniami, takimi jak choroby serca i udar, osoby chore na cukrzycę są narażone na rozwój niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia) w trakcie lub po ćwiczeniach. Może to być niebezpieczne, a nawet zagrażające życiu. Dlatego też ważne jest ustalenie indywidualnych celów w zależności od historii medycznej i stylu życia każdej osoby.

Metoda płytkowa

Metoda talerzowa może pomóc Ci kontrolować wielkość porcji i zapewnić odpowiednią mieszankę składników odżywczych.

Zacznij od napełnienia połowy talerza warzywami nieskrobiowymi. Mają niską zawartość węglowodanów i kalorii, ale są bogate w witaminy, minerały i błonnik.

Następnie dodaj porcję białka do swojego talerza. Może to być chude mięso, kurczak, ryba, tofu lub fasola.

Liczenie węglowodanów

Każda osoba chora na cukrzycę dowiaduje się o tym w momencie diagnozy, a wiele osób bez cukrzycy również: „Musisz uważać na węglowodany!”

Węglowodany znajdują się w wielu produktach spożywczych, w tym w pieczywie, płatkach śniadaniowych, owocach, warzywach skrobiowych, produktach mlecznych, słodyczach i niektórych przetworzonych produktach spożywczych. Kiedy jesz węglowodany, organizm rozkłada je na glukozę (cukier), podnosząc poziom cukru we krwi.

Dlatego osoby chore na cukrzycę muszą być świadome ilości spożywanych węglowodanów. Muszą nauczyć się liczyć węglowodany, aby utrzymać poziom cukru we krwi w docelowym zakresie.

Twój lekarz lub dietetyk może nauczyć Cię, jak liczyć węglowodany.

Objawy niskiego poziomu cukru we krwi

Niski poziom cukru we krwi, czyli hipoglikemia, może przydarzyć się każdemu, ale częściej występuje u osób chorych na cukrzycę. Niski poziom cukru we krwi może wystąpić w przypadku pominięcia posiłku, zbyt intensywnych ćwiczeń fizycznych lub przyjęcia zbyt dużej ilości insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Oznaki i objawy wskazujące na niski poziom cukru we krwi obejmują:

• Dreszcz
• Zawroty głowy
• Pocenie się
• Głód
• Bół głowy
• Niepokój lub uczucie nerwowości

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast sprawdzić poziom cukru we krwi. Możesz skorzystać z domu glukometr aby sprawdzić poziom cukru we krwi. ADA zaleca, aby osoby chore na cukrzycę spożywały szybko działające źródło cukru, np tabletki z glukozą, przy sobie przez cały czas na wypadek niskiego poziomu cukru we krwi.

Objawy wysokiego poziomu cukru we krwi

Wysoki poziom cukru we krwi lub hiperglikemia, może wystąpić, jeśli nie przyjmujesz wystarczającej ilości insuliny, opuścisz posiłek lub ćwiczysz za mało. Stres, choroba lub niektóre leki mogą również powodować wysoki poziom cukru we krwi.

Oznaki i objawy, że poziom cukru we krwi może być wysoki, obejmują:

• Zwiększone oddawanie moczu
• Nadmierne pragnienie (suchość w ustach)
• Rozmyty obraz
• Zmęczenie
• Nudności

Szybkie leczenie wysokiego poziomu cukru we krwi jest niezbędne, aby uniknąć poważniejszych problemów. Możesz zapobiec wysokiemu poziomowi cukru we krwi, regularnie przyjmując insulinę lub leki przeciwcukrzycowe i przestrzegając zalecanej diety tak dobrze, jak to możliwe. 

Jeżeli stężenie cukru we krwi jest wyższe niż dopuszczalne, należy często monitorować jego poziom i zasięgnąć porady lekarza lub pielęgniarki specjalistycznej).

Jak diagnozuje się cukrzycę?

Diagnoza cukrzycy jest zwykle stawiana, gdy poziom cukru we krwi na czczo przekracza 126 mg/dl lub A1c wynosi 6.5% lub więcej.

HBa1c (A1c) to poziom hemoglobiny glikowanej, odzwierciedlający kontrolę poziomu glukozy we krwi w ciągu ostatnich trzech miesięcy poprzez pomiar poziomu hemoglobiny glikowanej.

Jeśli poziom cukru we krwi na czczo wynosi od 100 do 126 mg/dl, można zdiagnozować stan przedcukrzycowy.

U niektórych osób cukrzyca może rozwinąć się szybko, co może powodować bardzo wysoki poziom cukru we krwi, wahający się od 200 mg/dl do 400 mg/dl lub wyższy. Często prowadzi to do stanu zagrażającego życiu, wymagającego hospitalizacji, a czasem intensywnej terapii. 

Jeśli zaobserwujesz u siebie którykolwiek z poniższych objawów, koniecznie skontaktuj się z lekarzem. Mogą one wskazywać na wysoki poziom cukru we krwi:

• Zwiększone oddawanie moczu
• Nadmierne pragnienie
• Niewyjaśniona utrata masy ciała
• Zmęczenie lub zmęczenie
• Rozmyty obraz
• Drętwienie lub mrowienie w dłoniach lub stopach
• Wolno gojące się skaleczenia i siniaki

Diagnoza cukrzycy jest poważna, ale nie oznacza, że ​​Twoje życie musi się radykalnie zmienić. Istnieje wiele metod leczenia, które mogą pomóc Ci radzić sobie z chorobą i żyć długo i zdrowo. Leczenie zazwyczaj obejmuje połączenie zmiany stylu życia, leków, diety i ćwiczeń. Będziesz współpracować ze swoim zespołem opieki zdrowotnej, aby stworzyć plan leczenia.

Istnieją dwa rodzaje cukrzycy: cukrzyca typu 1 i cukrzyca typu 2. Cukrzyca typu 1 występuje, gdy trzustka nie wytwarza insuliny, hormonu pomagającego organizmowi przetwarzać glukozę (cukier) z pożywienia. Cukrzyca typu 2 występuje, gdy organizm nie wykorzystuje prawidłowo insuliny. Osoby cierpiące na którykolwiek typ cukrzycy muszą kontrolować poziom cukru we krwi poprzez dietę, ćwiczenia i leki.

Mierzenie średniego poziomu cukru we krwi za pomocą A1c

Poziom A1c oznacza średnią kontrolę poziomu glukozy we krwi w ciągu ostatnich dwóch do trzech miesięcy. Im niższy poziom A1c, tym lepsza kontrola poziomu cukru we krwi. Poziom A1c poniżej siedmiu procent jest typowy dla osób bez cukrzycy. W przypadku osób z cukrzycą Amerykańskie Stowarzyszenie Diabetologiczne (ADA) zaleca A1c poniżej ośmiu procent.

ADA zapewnia dokładny zakres poziomów cukru we krwi w oparciu o wartości procentowe A1c.

Słabe wyniki A1c dla diabetyka

• 12% = 298 mg/dL lub zakres 240 – 347
• 11% = 269 mg/dL lub zakres 217 – 314
• 10% = 240 mg/dL lub zakres 193 – 282

Umiarkowane wyniki A1c dla diabetyka

• 9% = 212 mg/dL lub zakres 170 –249
• 8% = 183 mg/dL lub zakres 147 – 217

Dobre wyniki A1c dla diabetyka

• 7% = 154 mg/dL lub zakres 123 – 185

Wyniki A1c dla osób bez cukrzycy

• 6% = 126 mg/dL lub zakres 100 – 152
• 5% = 97 mg/dL lub zakres 76 – 120

Wniosek

Normalne poziomy cukru we krwi mogą się różnić w zależności od wielu czynników, w tym wieku i stanu zdrowia danej osoby. Zakresy normalnych poziomów cukru we krwi stanowią ogólne wytyczne. Niemniej jednak, ważne jest, aby współpracować z lekarzem, aby ustalić cele, które są osiągalne dla Ciebie, aby utrzymać rozsądną kontrolę poziomu cukru we krwi i ostatecznie zapobiec przyszłym powikłaniom cukrzycy. Poziomy glukozy we krwi należy ściśle monitorować za pomocą codziennego badania poziomu cukru we krwi (lub kilka razy dziennie, zgodnie z zaleceniami lekarza), szczególnie jeśli masz cukrzycę, aby zapobiec jakimkolwiek długoterminowym powikłaniom zdrowotnym.