Cece Jessy, 15 lat
Typ 1 · Anglia
Cześć wszystkim! Nazywam się Cece Jessy. Mam 15 lat i obecnie mieszkam w Anglii. Od 10 lat choruję na cukrzycę typu 1.
Cześć! Kim jesteś? I powiedz nam trochę więcej o swojej cukrzycy.
Jestem tancerką i w wieku 6 lat zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 1. Mam własne konto na Instagramie @t1d.cece i jestem młodzieżowym ambasadorem JDRF.
Od szóstego roku życia choruję na cukrzycę typu 1. Na początku było mi łatwiej sobie z nią radzić, ale z wiekiem coraz trudniej było mi sobie z nią radzić emocjonalnie.
Było to dla mnie bardzo trudne pod względem emocjonalnym, a jeszcze trudniej było mi radzić sobie z nauczycielami w szkole, którzy dyskryminowali mnie z powodu cukrzycy.
„Na początku było mi łatwiej sobie z tym radzić, ale z wiekiem stało się to trudniejsze pod względem emocjonalnym”.
Cece Jessy, Anglia
Twoje leczenie
Jak leczysz cukrzycę, czy wiele się zmieniło w ciągu ostatnich lat i czy potrafisz dobrze sobie z nią radzić?
Otrzymuję wsparcie od mojego zespołu diabetologicznego w szpitalu. Ponadto przyjaciele i rodzina bardzo mi pomagają w mojej cukrzycy.
Używam pompy insulinowej Omnipod i Dexcom CGM. Używam również insuliny Novorapid, aby pomóc mi powoli wchłaniać węglowodany.
Nie pamiętam życia przed cukrzycą, ponieważ miałam sześć lat, kiedy mnie zdiagnozowano. Ale myślę, że zmieniło to całe moje spojrzenie na życie. Sprawiło też, że stałam się bardziej akceptująca i wyrozumiała.
Miało to też negatywny wpływ na moje zdrowie psychiczne, ale myślę, że całkiem nieźle radzę sobie z cukrzycą.

Czy potrafisz rozpoznać objawy niskiego/wysokiego poziomu cukru we krwi? Czy często testujesz i czy możesz powiedzieć coś więcej o swoich doświadczeniach z niskim poziomem cukru we krwi?
Tak, czasami potrafię je rozpoznać. Zawroty głowy, mdłości, dezorientacja, bóle głowy, zmęczenie i niewyraźne widzenie.
Używam Dexcom, więc nigdy nie muszę kłuć palca ani go testować. Po prostu sprawdzam aplikację telefonu, kiedy tylko mam na to ochotę.
Niski poziom cukru leczę preparatami Lucozade lub Jelly Babies.
W ciągu ostatnich czterech lat zemdlałam z powodu niskiego poziomu cukru we krwi około dwa razy.
Jedzenie i dieta
Jak twoja cukrzyca wpływa na twoje jedzenie i czy uważasz, że bycie na diecie jest restrykcyjne?
Na śniadanie o 7 rano jem mrożone jagody; na lunch o 12:30 jem jedną kromkę tostu; a na kolację o 6:45 jem to, co robi moja mama. Kurczak to moje ulubione jedzenie.
Czasami pomijam posiłki. Biorę regularną insulinę, gdy jestem głodny i jem przekąski między posiłkami. Zależy to od tego, co jest w domu w danym momencie.
W ciągu dnia wypijam półtorej butelki wody.
Nie uważam, żeby dieta była restrykcyjna. Cukrzyca nie oznacza, że jestem na diecie typu 2. Ale lubię dbać o formę i zdrowie, zwłaszcza jako tancerka i łyżwiarka figurowa, więc lubię jeść niskokaloryczne posiłki.
Denerwuje mnie, gdy ludzie pytają mnie, co mogę, a czego nie mogę jeść, ponieważ więcej osób powinno być edukowanych. Mogę jeść, co chcę, dzięki insulinie. W tym tkwi cały sens insuliny. Tak?
Czy wierzysz, że dieta roślinna może poprawić cukrzycę? Czy kiedykolwiek z tym eksperymentowałeś?
Nie, ponieważ mam cukrzycę typu 1. Mogę jeść, co chcę, jeśli tylko biorę insulinę. Dieta ani styl życia nie są czynnikami powodującymi ani wpływającymi na cukrzycę typu 1.
Czy masz trudności z jedzeniem poza domem w restauracji? A co myślisz o ułatwieniu tego?
Nie całkiem.
„Z insuliną mogę jeść wszystko, na co mam ochotę. Na tym polega cały sens insuliny”.
Cece Jessy, Anglia

Ćwicz i pracuj
Czy twoja cukrzyca ogranicza cię od ćwiczeń lub codziennej pracy?
Nie, nie ogranicza mnie to. Tańczę do 3 godzin tygodniowo i jeżdżę na łyżwach dwa razy w miesiącu. Codziennie robię też 30-minutowy trening Cardio Latin.
Nadal chodzę do szkoły i tam również nie mam żadnych ograniczeń z powodu cukrzycy.
koniec
Czy masz jakieś pozytywne lub negatywne skutki swojej cukrzycy?
Negatywnymi skutkami są stereotypy, osądzanie ludzi i dyskryminacja.
Ale najlepsze jest to, że mogę ominąć kolejki w Disney World.
Cukrzyca nie powoduje u mnie żadnych innych problemów.

Jaka jest najlepsza rada, której możesz udzielić osobom bez cukrzycy, nowo zdiagnozowanym diabetykom i diabetykom?
Tak, cukrzyca to niepełnosprawność. Nie, nie dostałam jej z powodu otyłości. To choroba układu autoimmunologicznego. Tak, mogę jeść, co chcę. Tak, spotykamy się z dyskryminacją. Tak, czasami jest ciężko. Proszę, przestań porównywać mnie do swojego kota, który ma cukrzycę. I zacznij też edukować się na temat cukrzycy. Przestań żartować z cukrzycy.
Będzie lepiej. Stanie się to twoją nową normą. Pewnego dnia obudzisz się i nie będzie to już takie straszne.
Kontynuuj. Proś o pomoc, kiedy jej potrzebujesz. Nigdy nie czuj się samotny.
O co zapytałbyś innych diabetyków?
Jaki jest najgorszy stereotyp na temat cukrzycy?
Podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzach. Nie mogę się doczekać, aż je usłyszysz!
Gotowy podzielić się swoją historią ze światem?
At Diabetic Me, zanurzamy się w prawdziwe życie osób żyjących z cukrzycą, odkrywając wyzwania, triumfy i wszystko, co pomiędzy.
Jeśli ta historia poruszyła Cię, dlaczego nie pozostać w kontakcie? Dołącz do naszej listy mailingowej, aby odkrywać więcej inspirujących podróży.
Masz własną historię do opowiedzenia? Chętnie ją poznamy. Podziel się nią.
6 komentarze
Moderowane · najnowsze konwersacje na początku
Podziel się tym, co u Ciebie zadziałało. Usuwamy indywidualne porady medyczne, instrukcje dotyczące dawkowania i wszystko, co promuje wyleczenie.
Więcej historie
Samuel Pauly, 28 lat
Jestem rudym aktorem i komikiem. Obecnie studiuję aktorstwo na studiach podyplomowych w Academy of Live and Recorded Arts. Byłem nauczycielem matematyki, który ukończył Uniwersytet Warwick. Nie dorastałem z cukrzycą. Diagnozę postawiono mi, gdy miałem dwadzieścia kilka lat.
Życie z cukrzycą przez 3 miesiące
Mariana Marquez, 31 lat
Jestem Meksykanką, Amerykanką pierwszego pokolenia i od 19 lat choruję na cukrzycę typu 1. Uwielbiam spędzać czas na świeżym powietrzu i ćwiczyć. Moim najlepszym przyjacielem jest mój pies ostrzegający przed cukrzycą, Lady Bear 🙂 Diagnozę dostałam w wieku 12 lat! W ogóle mi się nie udało.
Życie z cukrzycą od 19 lat
Sarah Miller, 28 lat
To mój dziesiąty rok z cukrzycą, ale przez wiele lat całkowicie zaprzeczałam diagnozie. Nikt w mojej rodzinie nie chorował na cukrzycę, podobnie jak moi znajomi w tamtym czasie, co sprawiło, że czułam się bardzo samotna i nie miałam nikogo, kto by rozumiał, przez co przechodzę.
Życie z cukrzycą od 10 lat
nie rozumiem, dlaczego szkoły muszą być tak surowe dla dzieci z chorobami. Za moich czasów nie mieliśmy tych wszystkich problemów. Czy nauczyciele nie powinni zamiast tego pomagać? jeśli dziecko musi jeść lub brać insulinę, co w tym takiego wielkiego? Ułatwmy to wszystkim, a nie utrudniajmy.
Mike, masz rację. Pracujemy nad lepszym szkoleniem w zakresie rozumienia tych zagadnień. Ważne jest, aby wspierać naszych uczniów na wszelkie sposoby.
Nie jest to takie proste, Mike. Szkoły mają zasady z jakiegoś powodu. Potrzebujemy równowagi, a nie tylko wolnej amerykanki.
te historie są naprawdę fajne 😊 zawsze miło widzieć ludzi, którzy nie pozwalają, żeby cokolwiek ich powstrzymało!!
Hej Ely Fornoville, przeczytałam twój artykuł i był bardzo wzruszający. Zawsze myślałam, że insulina to rozwiązanie uniwersalne, ale wygląda na to, że jest w tym coś więcej, co? Jak to wszystko równoważysz, tańcząc i kontrolując poziom cukru we krwi?
Katy, chodzi o dostosowanie dawek insuliny w oparciu o poziom aktywności i spożycie węglowodanów. Brawo dla @t1d.cece za tak dobre zarządzanie!