Greta Ehlers, 28 lat
Typ 1 · Berlin i praca w Szwajcarii
Cześć wszystkim! Nazywam się Greta Ehlers. Mam 28 lat, mieszkam w Berlinie i pracuję w Szwajcarii. Od 20 lat choruję na cukrzycę typu 1.
Cześć! Kim jesteś? I powiedz nam trochę więcej o swojej cukrzycy.
Jestem specjalistą w dziedzinie medycyny, obrońcą pacjentów i mówcą, którego celem jest rozpalenie ognia wśród światowych innowatorów w dziedzinie cukrzycy. Sama mając cukrzycę typu 1, swoją pasję odnalazłam w innowacyjnych technologiach MedTech, zgłębiając i rozwijając pomysły, które mają na celu ułatwienie życia z cukrzycą. Obecnie mieszkam w Berlinie, ale podróżowanie to moja kolejna pasja, dlatego dużo czasu spędzam za granicą i w podróży. Jeśli nie pracuję, zajmuję się fotografią, sztuką i wszystkim, co jest związane z kawą i jedzeniem.
Zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 1, gdy miałam zaledwie 9 lat. Wtedy nie wiedziałam, co oznacza ta diagnoza. Jednak moi rodzice zawsze podkreślali, że cukrzyca nie jest niczym, czego należy się wstydzić i że nadal mogę robić, co chcę — więc tak robiłam. Nigdy nie czułam, że muszę ukrywać swoją cukrzycę lub że nie mogę robić pewnych rzeczy tylko dlatego, że żyję z cukrzycą typu 1.
Ponieważ dorastałem w Europie Środkowej, cukrzyca nigdy nie była obciążeniem finansowym dla mojej rodziny i mnie. Poziom emocjonalny był trudniejszy, ponieważ była to dla mnie duża zmiana (ale w tamtym czasie, szczególnie dla moich rodziców, ponieważ miałem zaledwie dziewięć lat i nie wiedziałem, co się dzieje). Mój wielki emocjonalny upadek nastąpił kilka lat później, gdy byłem nastolatkiem i naprawdę miałem problem z zaakceptowaniem tej diagnozy i wszystkiego, co się z nią wiąże.

„ Mam już dość codziennej walki z tą chorobą i chciałabym, żeby ludzie wiedzieli, że cukrzyca typu 1 to o wiele, wiele więcej niż tylko przyjmowanie insuliny i liczenie węglowodanów! ”
Greta Ehlers, Berlin i praca w Szwajcarii
Twoje leczenie
Jak leczysz cukrzycę, czy wiele się zmieniło w ciągu ostatnich lat i czy potrafisz dobrze sobie z nią radzić?
Najbardziej pomaga mi wsparcie ze strony przyjaciół, którzy również chorują na cukrzycę typu 1. Raz w roku chodzę do endokrynologa na badania krwi, ale nie sądzę, żeby lekarze mogli mi pomóc w leczeniu cukrzycy. Oczywiście wiedzą, co jest w książkach itp., ale żyję z tą chorobą od tylu lat, że czuję, że znam siebie najlepiej i wiem, co działa, a co nie. Oczywiście pracuję również w branży technologii diabetologicznych, więc mam świetną sieć kontaktów i wiedzę na temat nowych innowacji, technologii i produktów na rynku.
Do leczenia cukrzycy stosuję hybrydową pętlę zamkniętą składającą się z pompy insulinowej i CGM.
Wiem, że niektórzy mówią, że są „szczęśliwi”, że zachorowali na cukrzycę, ponieważ bez niej nie byliby teraz w tym miejscu. Rozumiem przesłanie, ale mam problem z tym stwierdzeniem, ponieważ dla mnie cukrzyca to nadal coś, z czym muszę sobie radzić 24/7, coś, czego nie wybrałam, a także obciążenie psychiczne i fizyczne – i gdybym mogła wybierać, nie wybrałabym życia z cukrzycą typu 1. Wiem, że nie byłabym teraz w tym miejscu, gdyby nie ta diagnoza, ale jestem w 100% przekonana, że nadal byłabym szczęśliwa i znalazłabym inną pasję.
Uważam, że całkiem dobrze sobie z tym radzę. Są dla mnie ważniejsze rzeczy niż posiadanie 100% czasu na koniec dnia. Nie oznacza to, że nie dbam o poziom glukozy, ale oznacza to, że nie mam zamiaru poświęcać rzeczy, które sprawiają mi przyjemność, tylko po to, aby choć odrobinę obniżyć poziom HbA1c. Myślę, że ważne jest, aby znaleźć równowagę. Jestem wdzięczny za całą technologię (i mój dostęp do niej), ponieważ uważam, że to właśnie dzięki niej moje życie z cukrzycą jest teraz o wiele łatwiejsze w porównaniu do sytuacji 10 lat temu.
Czy potrafisz rozpoznać objawy niskiego/wysokiego poziomu cukru we krwi? Czy często testujesz i czy możesz powiedzieć coś więcej o swoich doświadczeniach z niskim poziomem cukru we krwi?
Tak, potrafię je rozpoznać. Dość szybko odczuwam zarówno wysoki, jak i niski poziom glukozy we krwi. Kiedy poziom cukru jest niski, trzęsę się i mam zawroty głowy. Trudno mi się skoncentrować i mówić (zwłaszcza, gdy jest bardzo niski). Kiedy jest wysoki, czuję się zmęczony, spragniony i po prostu bardzo wyczerpany.
W 100% polegam na swoim CGM. Nigdy nie mierzę poziomu glukozy za pomocą glukometru, chyba że czuję, że CGM jest nieodpowiedni (co zdarza się rzadziej niż raz w miesiącu).
Aby leczyć hipoglikemię, zazwyczaj jem żelki lub piję sok. Zamknięta pętla ułatwia też unikanie hipoglikemii.
Jedzenie i dieta
Jak twoja cukrzyca wpływa na twoje jedzenie i czy uważasz, że bycie na diecie jest restrykcyjne?
Jem to co lubię i kiedy mam na to ochotę. Nie mam rutyny żywieniowej; Wolałbym płynąć z nurtem każdego nowego dnia i robić/jeść to, co uznaję za słuszne.
Jeśli chodzi o moje ulubione jedzenie, uwielbiam sushi! Zawsze, gdy wychodzę coś zjeść, wybieram najróżniejsze miejsca: restauracje, uliczne jadłodajnie itp.
Jem przekąskę, jeśli mam ochotę na przekąskę, i to może być wszystko
Zmieniam dawkę insuliny w zależności od tego, co jem, ale mam problem ze sformułowaniem „jedzenie, które mi nie służy”, ponieważ może być niezwykle niebezpieczne dla osób podatnych na zaburzenia odżywiania (na które osoby z cukrzycą i tak są bardziej narażone). Jeśli masz na myśli jedzenie, z którym trudno sobie poradzić pod względem poziomu cukru we krwi, myślę, że to trochę metoda prób i błędów.
Staram się pić odpowiednią ilość wody, ale nie jest to takie proste. To samo z nie pomijaniem żadnego posiłku. Czasami tak bywa.
Uważam, że dieta cukrzycowa jest bardzo restrykcyjna — badania pokazują, że osoby chore na cukrzycę, zwłaszcza młode dziewczyny, są bardziej podatne na zaburzenia odżywiania. Myślę, że nasze społeczeństwo generalnie żyje w dziwnej kulturze dietetycznej i nie sądzę, aby było to realistyczne, a zwłaszcza konieczne dla dobrej kontroli glikemii. Mając to na uwadze, różne rzeczy działają na różnych ludzi, więc uważam, że wszyscy powinniśmy robić to, co wydaje nam się słuszne.
Kiedy ludzie pytają mnie o moją dietę, denerwuję się. Nieproszone rady ZAWSZE są denerwujące, a osoby z cukrzycą zazwyczaj otrzymują ich sporo.
Czy wierzysz, że dieta roślinna może poprawić cukrzycę? Czy kiedykolwiek z tym eksperymentowałeś?
Nie jestem pewna – jem dużo żywności roślinnej, ale nie ze względu na cukrzycę.
Czy masz trudności z jedzeniem poza domem w restauracji? A co myślisz o ułatwieniu tego?
Nie mam problemu z jedzeniem na mieście, ale robię to często. Obecnie mieszkam w Berlinie, gdzie jest tak bogaty wybór różnych potraw z różnych krajów i kultur, a ja uwielbiam próbować nowych dań. Myślę, że to metoda prób i błędów; trudno jest zrobić to dobrze za każdym razem (ale to może się zdarzyć również podczas gotowania w domu).
„Najtrudniejszą rzeczą w przypadku cukrzycy jest to, że wymaga ona całodobowej opieki medycznej ” .
Greta Ehlers, Berlin i praca w Szwajcarii
Ćwicz i pracuj
Czy twoja cukrzyca ogranicza cię od ćwiczeń lub codziennej pracy?
Tak, ćwiczę.
Pracuję w dziale rozwoju biznesu w sektorze MedTech w DCB, gdzie szukam nowych innowacji, które mogą ułatwić życie z cukrzycą. Praca w takiej firmie z cukrzycą jest naprawdę przyjemna; wielu moich kolegów ma typ 1 i rozmawiam z wieloma ludźmi na całym świecie, którzy mają tę samą misję: ułatwić życie z cukrzycą.

Pracuję także nad tablicami informacyjnymi mającymi na celu podniesienie świadomości na temat cukrzycy na moim Instagramie @gretastypeone.

koniec
Czy masz jakieś pozytywne lub negatywne skutki swojej cukrzycy?
Najtrudniejsze w chorobie cukrzycowej jest to, że wymaga ona całodobowej opieki, że nigdy nie można sobie zrobić przerwy, a do tego negatywnie wpływa na moje zdrowie psychiczne.
Najlepsze jest to, że poznałam kilku moich najbliższych przyjaciół w środowisku diabetologicznym i dzięki niemu znalazłam pracę, którą kocham. Jestem za to bardzo wdzięczna!
Od czasu mojej diagnozy, myślę, że zawsze towarzyszy mi pewien lęk przed długoterminowymi powikłaniami i zdarzają się chwile, kiedy to wszystko staje się nie do zniesienia. Ale poza tym, mam to szczęście, że nie mam problemów z dostępem do insuliny, sprzętu medycznego ani żadnych innych leków, których potrzebuję.
Jaka jest najlepsza rada, której możesz udzielić osobom bez cukrzycy, nowo zdiagnozowanym diabetykom i diabetykom?
Frustrują mnie pewne błędne przekonania i bardzo byłoby mi miło, gdyby osoby zdrowe wiedziały, że 1) to nie moja wina, że postawiłem tę diagnozę – dosłownie nie mogłem zrobić nic, co mogłoby zapobiec tej diagnozie oraz 2 ) to, że udaję, że jest w porządku, nie zawsze oznacza, że wszystko jest w porządku. Cukrzyca może być skomplikowana, może być stresująca i czasami staram się, jak mogę, bez powodzenia. Czasami jestem zmęczony codzienną walką i chciałbym, żeby ludzie wiedzieli, że T1D to coś więcej niż tylko branie insuliny i liczenie węglowodanów.
Najlepszą radą jaką mogę dać jest to, abyś była dla siebie wyrozumiała i dała sobie czas; wszystko będzie dobrze.
Poświęć trochę czasu, aby dowiedzieć się, jaka terapia będzie dla Ciebie najlepsza. To, że coś działa u kogoś innego, nie znaczy, że zadziała u Ciebie i to jest w porządku. Wsparcie rówieśników naprawdę pomogło mi w trudnych sytuacjach. Inne osoby chore na cukrzycę mogą mieć lepszą radę niż Twój lekarz.
O co zapytałbyś innych diabetyków?
Co ułatwiłoby Ci życie z cukrzycą?
Podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzach. Nie mogę się doczekać, aż je usłyszysz!
Gotowy podzielić się swoją historią ze światem?
At Diabetic Me, zanurzamy się w prawdziwe życie osób żyjących z cukrzycą, odkrywając wyzwania, triumfy i wszystko, co pomiędzy.
Jeśli ta historia poruszyła Cię, dlaczego nie pozostać w kontakcie? Dołącz do naszej listy mailingowej, aby odkrywać więcej inspirujących podróży.
Masz własną historię do opowiedzenia? Chętnie ją poznamy. Podziel się nią.
12 komentarze
Moderowane · najnowsze konwersacje na początku
Podziel się tym, co u Ciebie zadziałało. Usuwamy indywidualne porady medyczne, instrukcje dotyczące dawkowania i wszystko, co promuje wyleczenie.
Więcej historie
George Hakes, 29 lat
Spotkałem wiele osób z cukrzycą typu 1, zdiagnozowaną w różnym wieku, i dlatego jestem wdzięczny, że zdiagnozowano u mnie chorobę w młodym wieku. Miałem wtedy około 10 lat, a to było podczas wakacji szkolnych.
Życie z cukrzycą od 20 lat
Natalia Skuza, 22 lata
Diagnozę postawiono mi tuż po moich 21. urodzinach. Chorowałam od lat, a lekarze nie zauważyli u mnie cukrzycy, dopóki po 21. roku życia nie powiedziałam: „dość”. Poszłam na kolejne badania i w końcu postawiono mi diagnozę. Wydawało się, że długo na nią czekałam.
Życie z cukrzycą przez 1 rok
Hassanien, 26 lat
Jestem przedsiębiorcą, który pracuje nad nowymi inicjatywami społecznymi wspierającymi społeczność diabetologiczną. Życie z cukrzycą przez wiele lat ukształtowało nie tylko mnie, ale także projekty, którym postanowiłem poświęcić swój czas. Diagnozę otrzymałem w wieku 13 lat, więc tak, w zasadzie dorastałem z cukrzycą.
Życie z cukrzycą od 13 lat
nie jestem pewien, co sądzę o całej tej technologii medycznej, wydaje się, że to dużo pieniędzy za niewielkie pieniądze, nie wiem
W rzeczywistości udowodniono, że MedTech znacząco poprawia jakość życia osób z chorobami przewlekłymi. Koszt początkowy jest wysoki, ale długoterminowych korzyści nie można przecenić.
Twoja podróż jest naprawdę inspirująca, zastanawiam się, jaką rolę odegrało Twoje wychowanie w Twoim obecnym podejściu do życia i leczenia cukrzycy.
Czy możesz opowiedzieć więcej o tym, jak technologia ułatwia życie osobom z cukrzycą typu 1? Jestem szczerze zaintrygowany.
Życie z cukrzycą brzmi ciężko, ale fajnie widzieć, że tak wiele z tym robisz!
jeśli cukrzyca jest tak trudna jak moja była, to człowieku, dasz radę haha
Tak ważne jest, aby rzucić światło na te historie. Dziękuję za podzielenie się swoją.
Dobrze, że nie dałeś się temu powstrzymać. Życie rzuca nam kłody pod nogi, ale trzeba iść naprzód.
dzięki za podzielenie się swoją historią, bardzo się martwię o moje dziecko, właśnie zdiagnozowano u niego cukrzycę typu 1, czy masz jakieś wskazówki, jak radzić sobie z emocjami?
nie wiem, mam na myśli, że każdy ma coś trudnego, z czym musi sobie poradzić? Dlaczego w tym przypadku miałoby być inaczej?
człowieku, naprawdę czuję to, co mówisz. Cukrzyca brzmi ciężko, ale ty jesteś twardszy!
Absolutnie, to inspirujące widzieć kogoś, kto radzi sobie z wyzwaniami z taką siłą. Działaj dalej, robisz różnicę!