Portret Cerise Thoor
Społeczność przesłała

Cerise Thoor, 23 lata

Typ 1 · Montreal, Quebec, Kanada

Cześć wszystkim! Nazywam się Cerise Thoor. Mam 23 lata i obecnie mieszkam w Montrealu, w prowincji Quebec, w Kanadzie. Od 5 lat choruję na cukrzycę typu 1.

Cześć! Kim jesteś? I powiedz nam trochę więcej o swojej cukrzycy.

Jestem Francuzką i minęło 5 lat odkąd przeprowadziłam się do Montrealu w Kanadzie.

Przeprowadziłem się tutaj, aby pójść na studia i studiować biznes. Teraz pracuję w marketingu cyfrowym.

Zdiagnozowano mnie kilka miesięcy po przyjeździe do Montrealu, więc moja historia z diagnozą jest trochę szalona.

Uwielbiam gotować, malować, podróżować i próbować nowych restauracji. Ale co najważniejsze, lubię spędzać czas z przyjaciółmi i rodziną. Zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 1 w wieku 18 lat. Na początku mówiłam o tym tylko osobom, które były mi bliskie.

Dopiero niedawno zacząłem otwarcie mówić o mojej cukrzycy nieznajomym i współpracownikom. Dopiero po dołączeniu do społeczności diabetologicznej na Instagramie zrozumiałem, że cukrzyca typu 1 to siła, a nie coś, co należy ukrywać przed innymi.

Emocjonalnie, to był szok dla mojej rodziny i mnie. Nie mieliśmy pojęcia, czym jest typ 1, zanim mnie zdiagnozowano. Bałam się. My się baliśmy.

Trudno było zaakceptować, że wszystko się zmieni. To były bardzo stresujące pierwsze kilka miesięcy. Jestem bardzo wdzięczna mojej rodzinie, która na początku wzięła na siebie tak wiele odpowiedzialności. Byli odważniejsi ode mnie. Zadawali wszystkie właściwe pytania i opiekowali się mną.

Cerise Thoor prezentuje swój styl Freestyle Libre CGM

„Nie zapomnij o części „żywej”.

Cerise Thoror, Montreal, Quebec, Kanada

Twoje leczenie

Jak leczysz cukrzycę, czy wiele się zmieniło w ciągu ostatnich lat i czy potrafisz dobrze sobie z nią radzić?

Codziennie otrzymuję dużo wsparcia od mojej rodziny i chłopaka.
Używam penów z insuliną Novorapid przed jedzeniem i insuliny Lantus raz dziennie na noc. Wcześniej nie używałam żadnej innej insuliny. Lol, kariera cukrzyka, teraz jestem profesjonalistką 😀

Używam penów z insuliną od samego początku diagnozy. Właściwie podoba mi się swoboda noszenia przy sobie samych penów i igieł. Jedynym minusem są siniaki w miejscach wstrzyknięć (zwykle robię je w nogi lub brzuch).

Mój CGM to czujnik Freestyle Libre. Używam go od 3 lat i odmienił moje życie. Używam nawet aplikacji w telefonie, aby zeskanować czujnik. Przed Freestyle Libre używałem Contour Next USB i szczerze mówiąc, skanowanie jest lepsze niż kłucie palca 10+ razy dziennie.

Na początku byłem bardziej zestresowany i niespokojny, ale teraz, z czasem, faktycznie się do tego przyzwyczaiłem. Czasami nie zawsze jest łatwo i zniechęcam się. Ale większość dni czuję się świetnie.

Staram się być pozytywnie nastawiony i zawsze dostrzegać jasną stronę. Lubię swoje życie takie, jakie jest z T1.

Myślę, że radzę sobie z cukrzycą całkiem nieźle, oczywiście, nie każdego dnia. Są wzloty i upadki, wzloty i upadki, hipo i hiper – tak jak w życiu. Ale ogólnie jestem w 80-85% mojego celu, co jest całkiem niezłe.

Cerise Thoor trzyma swój wstrzykiwacz insuliny Novorapid

Czy potrafisz rozpoznać objawy niskiego/wysokiego poziomu cukru we krwi? Czy często testujesz i czy możesz powiedzieć coś więcej o swoich doświadczeniach z niskim poziomem cukru we krwi?

Tak, potrafię je rozpoznać. Jeśli to duża hipo, robi mi się gorąco, pocę się, jestem głodna, mam mało energii, nie mogę się skupić i zaczynam się trząść (trochę jak w teledysku Shakiry). Jeśli to hiper, czuję się powolna, zmęczona i ciężka.

Skanuję swój sensor 15 do 20 razy dziennie. Zawsze skanuję przed i po jedzeniu, a jeśli wykonuję jakąś aktywność, to sprawdzam ją bardzo często. Bardzo łatwo jest sprawdzić poziom glukozy za pomocą sensora Freestyle Libre: ODKRYJ. SPRAWDŹ. POWTÓRZ.

Aby zniwelować niski poziom cukru we krwi , piję przekąskę. Sok jabłkowy i ciasteczko. Siadam i się relaksuję. Do tego dodaję „szybki” cukier, taki jak sok jabłkowy, kostki cukru lub dżem, aby szybko podnieść poziom. Następnie zjadam ciasteczko i sprawdzam poziom cukru co piętnaście minut (powtarzam w razie potrzeby).

Jedzenie i dieta

Jak twoja cukrzyca wpływa na twoje jedzenie i czy uważasz, że bycie na diecie jest restrykcyjne?

Na śniadanie zwykle jem płatki zbożowe, chleb z masłem i dżemem lub jajkami oraz domowy koktajl (banan, truskawki, maliny, jabłko i jogurt).

Obiady i kolacje zawsze są różne. Czasami robię sałatkę lub coś lekkiego na lunch , a wieczorem większy posiłek. Moim ulubionym daniem jest spaghetti bolognese. Nigdy nie pomijam żadnego posiłku.

Nie podjadam między posiłkami. Jedyny raz, kiedy jem przekąski, to wtedy, gdy mój poziom cukru jest niski. Wtedy mogę zjeść pysznego ciastka w czekoladzie.

Zawsze zmieniam dawkę w zależności od tego, ile węglowodanów mam w każdym posiłku. Uważam, że dzięki temu mogę swobodnie próbować nowych potraw, co jest dla mnie super ważne.

Piję wodę przez cały dzień, a rano herbatę, pewnie ponad litr.

Kiedy ludzie pytają mnie o pewne pokarmy, które mogę lub nie mogę jeść, nie denerwuję się. Zawsze próbuję wyjaśnić, że nawet jeśli mam cukrzycę typu 1, mogę jeść, co chcę, nawet jeśli jest to coś bardzo słodkiego. Po prostu myślę o tym jako o swojej roli w świadomości cukrzycy.

Czy wierzysz, że dieta roślinna może poprawić cukrzycę? Czy kiedykolwiek z tym eksperymentowałeś?

Nigdy nie próbowałam diety roślinnej, ale zdałam sobie sprawę, że jeśli zjem sałatkę z bardzo małą ilością węglowodanów, nie muszę przyjmować insuliny, jeśli zaraz po niej ćwiczę.

Czy masz trudności z jedzeniem poza domem w restauracji? A co myślisz o ułatwieniu tego?

To trudne. Nie tylko dlatego, że nie wiesz, ile węglowodanów jest w każdym posiłku, ale również dlatego, że zaplanowanie przyjęcia dawki insuliny 15 minut przed posiłkiem jest prawie niemożliwe.

Zazwyczaj robię zastrzyk po posiłku, ale wtedy mój poziom cukru już jest podwyższony.

Oszacowanie ilości węglowodanów w posiłku w restauracji to bardziej sztuka niż nauka, ale z czasem nabierzesz wprawy.

Oczywiście, mój poziom cukru nigdy nie jest idealny po jedzeniu, jednak aspekt społeczny wychodzenia z domu i dobrej zabawy jest również bardzo ważnym elementem bycia diabetykiem.

Kiedy pogoda jest ładna, wybieram taras. Zimą można mnie znaleźć w Izakaya.

Cerise Thoor w czerwonym płaszczu z wyciągniętymi ramionami przed ścianą z graffiti

„Jedyne, co możesz powiedzieć… będzie lepiej i zaufaj mi, że to rozgryziesz”.

Cerise Thoror, Montreal, Quebec, Kanada

Ćwicz i pracuj

Czy twoja cukrzyca ogranicza cię od ćwiczeń lub codziennej pracy?

Chodzę na długie spacery, ćwiczę cardio i rozciągam się w domu.

Pracuję w marketingu cyfrowym. Praca wpływa na moją cukrzycę, ponieważ muszę cały dzień siedzieć i ćwiczyć mniej niż wcześniej.

Cerise Thoor w kasku i trzymająca rękę na rowerze

Cerise Thoor stoi na ścieżce z drzewami w tle

koniec

Czy masz jakieś pozytywne lub negatywne skutki swojej cukrzycy?

Aby lepiej kontrolować cukrzycę , ćwiczę i zdrowo się odżywiam.

Najtrudniejszą rzeczą, mając cukrzycę typu 1, jest to, że dobrze śpię . Zawsze sprawdzam tętno w nocy; czasami bywa za niskie i mnie budzi.

Najlepsze jest to, że spotykam wspaniałych ludzi w społeczności T1 . Codziennie pokazywali mi, jak być dumnym z bycia diabetykiem typu 1!

Czasami mam wahania nastroju i trądzik (z powodu nadpobudliwości).

Jaka jest najlepsza rada, której możesz udzielić osobom bez cukrzycy, nowo zdiagnozowanym diabetykom i diabetykom?

Bycie cukrzykiem typu XNUMX daje wewnętrzną siłę i zdolność do przezwyciężania i przystosowania się, czego większość ludzi nie ma szansy doświadczyć w swoim życiu.

Jedyne co możesz powiedzieć to, że będzie lepiej, i uwierz mi, na pewno sobie poradzisz.

Nie zapomnij o części „żywej”.

Nie dostosowuj swojego życia do T1, dostosuj T1 do swojego życia

O co zapytałbyś innych diabetyków?

Już jest sporo pytań 🙂

Gotowy podzielić się swoją historią ze światem?

At Diabetic Me, zanurzamy się w prawdziwe życie osób żyjących z cukrzycą, odkrywając wyzwania, triumfy i wszystko, co pomiędzy.

Jeśli ta historia poruszyła Cię, dlaczego nie pozostać w kontakcie? Dołącz do naszej listy mailingowej, aby odkrywać więcej inspirujących podróży.

Masz własną historię do opowiedzenia? Chętnie ją poznamy. Podziel się nią.

To doświadczenie jednej osoby, udostępnione za jej zgodą. Nie stanowi porady medycznej, a metody leczenia, które sprawdzają się u jednej osoby, mogą być nieodpowiednie dla innej. Pola, które autor postanowił zachować jako prywatne, nie są wyświetlane.

6 komentarze

Moderowane · najnowsze konwersacje na początku

Podziel się tym, co u Ciebie zadziałało. Usuwamy indywidualne porady medyczne, instrukcje dotyczące dawkowania i wszystko, co promuje wyleczenie.

Proszę nie zamieszczać informacji o dawkach leków na receptę.

  1. Jen H.

    Ely, to niesamowicie odważne z twojej strony, że otworzyłaś się na temat swojej podróży z cukrzycą typu 1. To trudna droga, ale brzmi, jakbyś miała niesamowite wsparcie. Twoja historia jest tak inspirująca, szczególnie to, jak przekształciłaś swoją diagnozę w siłę. Dziel się swoją historią; to robi różnicę!

    Odpowiedz
    1. Krys L.

      Całkowicie się zgadzam, Jen. Historia Ely jest budująca i pokazuje siłę odporności.

      Odpowiedz
  2. RickyB

    Hej, czytając o tym, jak się przestraszyłaś, gdy dowiedziałaś się o cukrzycy, zaczęłam się zastanawiać. Mój kuzyn miał to samo. To trudne, ale wygląda na to, że masz mądrą głowę. Trzeba żyć dniem dzisiejszym, tak się to robi. Cieszę się, że masz rodzinę i że nie jesteś sama w tym wszystkim.

    Odpowiedz
  3. Paulina Smith

    Ely, jak po raz pierwszy zaangażowałaś się w społeczność diabetyków na Instagramie? Szukam zasobów dla przyjaciela, u którego niedawno zdiagnozowano cukrzycę.

    Odpowiedz
  4. Mikey G

    fajnie, że znalazłaś siłę w cukrzycy, Ely. To pokazuje, że potrafisz znaleźć dobro w trudnych chwilach, wiesz?

    Odpowiedz
    1. TaraS

      Oczywiście, odnajdywanie pozytywów w wyzwaniach jest inspirujące!

      Odpowiedz
Wszystkie historie
Negin Izadkhasti 1
Wpisz 1 Iran

Negin Izadkhasti, 27 lat

Jestem sportowcem i trenerem personalnym z cukrzycą typu 1 od 2012 roku. W wieku 7 lat zacząłem zawodowo trenować karate, a moim codziennym sposobem na życie jest codzienne ćwiczenie, bieganie i dbanie o zdrowie poprzez zdrową dietę i zdrowy tryb życia. Nie ukrywam, że mam cukrzycę.

Życie z cukrzycą od 8 lat

Historia Davida Jarvisa o cukrzycy
Wpisz 1 Aberdeenshire, Szkocja

David Jarvis, 43 lata

Jestem wielokrotnie nagradzaną laureatką, mówczynią motywacyjną i prelegentką, złotą medalistką Igrzysk Invictus, weteranem Brytyjskiej Armii, mistrzynią społeczności i dumną osobą chorą na cukrzycę typu 1. Cukrzycę typu 1 zdiagnozowano u mnie w maju 2023 roku, w wieku 41 lat, po nagłym i ciężkim epizodzie kwasicy ketonowej cukrzycowej (DKA).

Życie z cukrzycą od 2 lat

Oguz 0001 Img 3127 Sprężarka
Wpisz 1 Istanbul, Turkey

Oguz, 29 lat

Należę do drużyny biegaczy T1D. Bieganie, gra w koszykówkę i pływanie to ważne części mojego życia. Podróże, uprawianie wielu sportów i zainteresowanie biznesem również stanowią ważną część mojego życia. Jestem inżynierem elektrykiem z tytułem MBA. Obecnie pracuję jako kierownik sprzedaży.

Życie z cukrzycą od 11 lat