W naszym Historie cukrzycy W tej serii osoby chorujące na cukrzycę opowiadają o swoich przeżyciach, wyzwaniach i doświadczeniach, które ukształtowały ich życie.
- Wpisz 1
- Wpisz 2
- Łada / Typ 1.5
- Wpisz 3c
- Gestacyjne
- Stan przedcukrzycowy
Cześć! Kim jesteś? I powiedz nam trochę więcej o swojej cukrzycy.
Cześć wszystkim! Nazywam się Jacob Weber. Mam 29 lat i obecnie mieszkam w Kuala Lumpur, Malezja. Od 1 lat choruję na cukrzycę typu 9.Jestem copywriterem, planistą treści i koordynatorem projektów kreatywnych. W wieku 1 lat zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 20.
Emocjonalnie było ciężko. Nie mogłam pogodzić się z nagłą „dożywotnią, przewlekłą chorobą bez lekarstwa”. Szczególnie nienawidziłam perspektywy robienia sobie zastrzyków kilka razy dziennie przez resztę życia. Miałam też problem z zaakceptowaniem, że nawet jeśli będę przestrzegać wytycznych, właściwego zachowania i protokołów, niekoniecznie poprawię się, a tym bardziej wyleczę swój stan. Po prostu utrzymam lub zachowam swoje zdrowie. Wydawało się, że to dużo pracy, żeby po prostu pozostać „normalnym”.
„Jestem zdeterminowany, aby robić postępy!”
Twoje leczenie
Jak leczysz cukrzycę, czy wiele się zmieniło w ciągu ostatnich lat i czy potrafisz dobrze sobie z nią radzić?
Wsparcie otrzymuję głównie od moich bliskich przyjaciół (obecnie nie mieszkam z rodziną/w jej pobliżu). Na badania kontrolne chodzę do specjalisty w prywatnym szpitalu.
Obecnie w leczeniu cukrzycy stosuję zastrzyki z insuliny. Stosuję insulinę Humalog i Lantus. Przez krótki czas lekarze zastanawiali się, czy nie cierpię na „agresywną chorobę typu 2”, więc spróbowałam stosować tabletki Metformin (nie pomogło – na pewno typu 1!).
Teraz znacznie bardziej akceptuję swój stan i jego konsekwencje. Czasami wpadam w złość i frustrację, jak na przykład niewyjaśniony lub nieoczekiwany dołek lub haj, albo denerwuję się kosztami leków, gdy wydawanie pieniędzy jest niewygodne. Ale ogólnie jestem dużo bardziej pozytywnie nastawiony do radzenia sobie z cukrzycą w sposób proaktywny i pozytywny.
Radzę sobie z cukrzycą lepiej niż na początku, ale wciąż nie tak dobrze, jak mogłem. Jestem zdeterminowany, aby robić postępy!
Czy potrafisz rozpoznać objawy niskiego/wysokiego poziomu cukru we krwi? Czy często testujesz i czy możesz powiedzieć coś więcej o swoich doświadczeniach z niskim poziomem cukru we krwi?
Tak, potrafię je rozpoznać. Kiedy mam niski poziom cukru we krwi, odczuwam zawroty głowy, pocę się i mrowienie w nogach, mam „zamglony umysł” i trudno mi myśleć i mówić wyraźnie. Ostatnio częściej mam „hipoglikemię”, więc dostosowuję dawkę bazową. Kiedy mam wysoki poziom cukru we krwi, czuję się wyczerpany, ospały,
Testuję poziom cukru we krwi około 3 do 4 razy dziennie, czyli prawdopodobnie 3 do 4 razy mniej niż powinienem.
Aby obniżyć poziom cukru we krwi, stosuję sproszkowaną glukozę, miód, roztwór wody i cukru lub słodycze, np. cukierki.
Jedzenie i dieta
Jak twoja cukrzyca wpływa na twoje jedzenie i czy uważasz, że bycie na diecie jest restrykcyjne?
Wczesnym rankiem zazwyczaj żywię się tylko czarną kawą!
Na śniadanie dodaj płatki owsiane z masło orzechowe i gorzką czekoladę lub jajecznicę na pieczywie pełnoziarnistym.
Lunch — różne rodzaje mięsa i warzyw, z małą ilością węglowodanów lub bez nich, np. sałatka z kurczakiem.
Kolacja — różne rzeczy, takie jak makaron, zupy, dania z makaronem, pieczone warzywa, chili, burrito,…
Wszystko to zależy od mojej pracy i harmonogramu ćwiczeń, a czasami pomijam posiłki. Cukrzyca jest zdecydowanie ogromnym czynnikiem w wyborze tego, co jem – ale nadal mogę cieszyć się prawie wszystkim, tylko z większym umiarem niż większość ludzi. Ale nie ma nic złego w trzymaniu się zdrowej diety!
Trudno wybrać konkretne ulubione jedzenie… w Malezji. Jest tak wiele opcji. Lokalne jedzenie jest niesamowite, plus indyjski ryż z liści bananowca, chińskie stragany uliczne, japońskie, zachodnie, koreańskie… Dosłownie wszystko! Więc staram się odwiedzić jak najwięcej.
Jako przekąskę jem orzechy lub owoce. Seler, paluszki marchewkowe i hummus są świetne, albo plasterki jabłka z masłem orzechowym! Będę sprawdzać poziom cukru we krwi i odpowiednio dawkować owoce, zwłaszcza suszone przekąski owocowe, takie jak mango.
Zmieniam dawkę insuliny w zależności od posiłku, który spożywam, co może obejmować „oszukane posiłki” z większą ilością węglowodanów i cukru niż zwykle! Ale to zdarza się dość rzadko i staram się zachować rozsądną rutynę i rozsądny plan diety, nie szalejąc przy tym.
Staram się wypijać co najmniej 8 szklanek (1.89 l) wody dziennie.
Dieta jest restrykcyjna z definicji. Raczej trzymam się ogólnie rozsądnych i zrównoważonych nawyków żywieniowych niż ściśle określonej i kontrolowanej diety.
Nie denerwują mnie ludzie, którzy pytają, czy mogę jeść określone potrawy. Interesują się próbą zrozumienia mojego stanu; jednak pytanie jest sformułowane. Więc nie mam nic przeciwko odpowiedzi, jeśli się pojawi!
Czy wierzysz, że dieta roślinna może poprawić cukrzycę? Czy kiedykolwiek z tym eksperymentowałeś?
Zdecydowanie. Zwłaszcza z Cukrzyca typu 2. Powinniśmy być ostrożni z reklamowaniem tego jako „cudownego lekarstwa” (jak mówią niektóre ostatnie programy Netflixa). Jednak nie mam wątpliwości, że włączenie do diety większej ilości owoców, warzyw i pełnowartościowej żywności może być tylko dobrą rzeczą. Ponieważ cukrzyca typu 2 jest chorobą związaną ze stylem życia, z pewnością może mieć znaczenie.
Osobiście próbowałem przejść na surową dietę wegańską przez miesiąc, aby zobaczyć rezultaty, które szczerze mówiąc były dość mieszane. Odkryłem, że znacznie ograniczyłem przyjmowanie insuliny, co było świetne. Ale to bardzo restrykcyjna i stosunkowo trudna do utrzymania dieta. Na szczęście to był pomysł mojego współlokatora, więc przygotowywał wszystkie posiłki. Czułem się bardzo zdrowo, ale też bardzo cieszyłem się z mojego pierwszego makaronu z kurczakiem, gdy ten miesiąc minął.
Więc równowaga! Zdecydowanie uważam, że dieta roślinna ma swoje zalety — z silnym naciskiem na „roślinność” (w przeciwieństwie do ścisłej wegetarianizmu lub weganizmu) — co oznacza, że możemy włączyć mięso do naszej diety, jeśli chcemy!
Czy masz trudności z jedzeniem poza domem w restauracji? A co myślisz o ułatwieniu tego?
Czasami, ale przezwyciężam to. Po prostu bądź kreatywny w tym, co jest w menu i nie bój się poprosić o inne lub zamienne kombinacje i składniki. Znalazłem wiele miejsc, które mogą być dość przyjazne, jeśli wyjaśnisz, że jesteś diabetykiem i potrzebujesz opcji niskowęglowodanowej lub niskocukrowej.
Oczywiście, wszystko zależy od tego, gdzie i co serwują, ale jeśli nie sprawia to zbyt dużego kłopotu, to zazwyczaj jest w porządku.
„Najlepsze jest to, że zachęca mnie to do dbania o zdrowie”.
Ćwicz i pracuj
Czy twoja cukrzyca ogranicza cię od ćwiczeń lub codziennej pracy?
Zupełnie nie. W rzeczywistości zachęca mnie to do nadążania za moją kondycją i rutyną ćwiczeń. Ćwiczę głównie na siłowni, łącząc trening obwodowy, funkcjonalny i siłowy. Celuję w przynajmniej 4-5 treningów tygodniowo.
Jestem copywriterem i kreatywnym koordynatorem projektów. To czasami zapracowany tryb życia i może być dość stresujący. Ale poza tym nie wpływa to na mój stan.
koniec
Czy masz jakieś pozytywne lub negatywne skutki swojej cukrzycy?
Zawsze interesowałem się sportem i ćwiczeniami, ale od czasu mojej diagnozy byłem znacznie bardziej aktywny (dosłownie) w korzystaniu z fitnessu, aby utrzymać swój stan pod kontrolą, fizycznie i psychicznie. Używam jedzenia i ćwiczeń jako moich głównych „filarów” w radzeniu sobie z tą chorobą.
Najtrudniejszą częścią jest konieczność podejmowania tak wielu codziennych decyzji i zadawania tak wielu pytań związanych wyłącznie z chorobą. Jaki wpływ to na mnie będzie miało? Czy mam wystarczająco dużo leków? Co z wypracowanie? Jaki jest teraz mój poziom cukru we krwi? Co jest w tym menu?
Najlepsze jest to, że zachęca mnie to do dbania o zdrowie.
Psychicznie walczyłem przez chwilę, żeby się z tym pogodzić.
Nie mam żadnych osobistych (np. religijnych czy społecznych) problemów z cukrzycą, ale Malezja, gdzie mieszkam, jest krajem z największą liczbą chorych na cukrzycę i otyłych w Azji Południowo-Wschodniej.
Jaka jest najlepsza rada, której możesz udzielić osobom bez cukrzycy, nowo zdiagnozowanym diabetykom i diabetykom?
Osoby niechorujące na cukrzycę: Istnieje duża różnica między cukrzycą typu 1 i typu 2.
Nowo zdiagnozowany: Cukrzyca zmieni twoje życie. Upewnij się, że na lepsze.
Diabetycy: kontynuujcie dobrą walkę!
O co zapytałbyś innych diabetyków?
Krótko mówiąc, jak się masz?
Podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzach — nie mogę się doczekać, aby usłyszeć od Ciebie!
Gotowy podzielić się swoją historią ze światem?
At Diabetic Me, zanurzamy się w prawdziwe życie historie osób żyjących z cukrzycąOdkrywając wyzwania, triumfy i wszystko, co pomiędzy. Poprzez te poruszające historie staramy się rzucić światło na to, co naprawdę znaczy żyć z cukrzycą, oferując zrozumienie, inspirację i wsparcie.
Jeśli ta historia poruszyła Cię, dlaczego nie pozostać w kontakcie? Dołącz do naszej listy mailingowej, aby odkrywać więcej inspirujących podróży.
Masz własną historię, którą możesz się podzielić? Bardzo chcielibyśmy to usłyszeć! Twoje doświadczenie może być kolejnym, które zainspiruje innych. Podziel się swoją historią.
omg, czytanie o twoich zmaganiach, ale także o twojej determinacji jest super inspirujące. To sprawia, że myślę o tym, jak narzekam na drobiazgi, ale tak naprawdę nie doceniam tego, co mam. Wszyscy trzymamy za ciebie kciuki, nie poddawaj się Ely!
Całkowicie się zgadzam, katieZ! Wszystko zależy od perspektywy. Uczynienie zdrowia priorytetem jest koniecznością.
Choć na początku może się to wydawać przytłaczające, utrzymanie zdrowego stylu życia jest kluczowe, szczególnie dla osób z przewlekłymi schorzeniami, takimi jak cukrzyca typu 1. Nie chodzi o dostosowanie się do normy, ale o zapewnienie jakości życia, która pozwala realizować swoje pasje i w pełni cieszyć się życiem. Moim zdaniem ciężka praca się opłaca.
nie wiem, ludzie, czy nie jest po prostu łatwiej żyć tak jak chcecie? np. jeść co chcecie i się relaksować? rozumiem to zdrowie, ale wydaje się, że to tyle pracy dla czego? bycie po prostu "normalnym"? wydaje mi się przereklamowane, po prostu ciesz się życiem.
jak sobie radzisz z ochotą na słodycze? moje dziecko uwielbia słodycze i nie wiem jak sobie z tym radzić :/
SaraP, może spróbuj zastąpić zwykłe słodycze tymi o niskiej zawartości cukru? U mnie to zadziałało!
W sieci jest tak wiele świetnych przepisów na desery bez cukru. Może być fajną aktywnością spróbować upiec je razem z dzieckiem!
hej Ely Fornoville, czytanie o twojej podróży dotarło do mnie, mam kuzyna, który ma to samo. To trudne, ale widząc, że walczysz o zdrowie pomimo wszystko, jest to inspirujące. Trzymaj tak dalej, stary, i tak, dbanie o zdrowie jest kluczowe. Czasami bierzemy to za pewnik.