W naszym Historie cukrzycy W tej serii osoby chorujące na cukrzycę opowiadają o swoich przeżyciach, wyzwaniach i doświadczeniach, które ukształtowały ich życie.
- Wpisz 1
- Wpisz 2
- Łada / Typ 1.5
- Wpisz 3c
- Gestacyjne
- Stan przedcukrzycowy
Cześć! Kim jesteś? I powiedz nam trochę więcej o swojej cukrzycy.
Cześć wszystkim! Nazywam się Kate Wallace. Mam 21 lat i obecnie mieszkam w Anglii. Od 1 lat choruję na cukrzycę typu 9.Pochodzę z Londynu, uwielbiam sport, spotkania ze znajomymi i podróże.
Zdiagnozowano u mnie cukrzycę typu 11 w wieku 1 lat. Początkowo nie ukrywałam cukrzycy, ale zaczęłam to robić, gdy weszłam w okres dojrzewania.
Najtrudniej było emocjonalnie dla mojej rodziny, bo zaszło wiele zmian.
„Rozwinąłem diabulimię w wieku około 13 lat”.
Twoje leczenie
Jak leczysz cukrzycę, czy wiele się zmieniło w ciągu ostatnich lat i czy potrafisz dobrze sobie z nią radzić?
Mam oczywiście dużo wsparcia od mojego chłopaka, rodziny i przyjaciół!
Używam pompy insulinowej z insuliną Novarapid i Dexcom G6 CGM. Wcześniej używałem insulin Novarapid, Levemir i Lantus.
Wiele się zmieniło na przestrzeni lat. Diabulimia rozwinęła się u mnie w wieku około 13 lat, a następnie w wieku 17 lat zdiagnozowano u mnie uszkodzenie nerwów z powodu słabej kontroli w obu nogach. Jednak to uświadomiło mi, jak poważna jest ta sprawa i jak ważne jest, abym dbała o siebie. Teraz staram się jak mogę, aby kontrolować.
Myślę, że teraz całkiem dobrze radzę sobie z cukrzycą.
Czy potrafisz rozpoznać objawy niskiego/wysokiego poziomu cukru we krwi? Czy często testujesz i czy możesz powiedzieć coś więcej o swoich doświadczeniach z niskim poziomem cukru we krwi?
Tak, potrafię je rozpoznać. Kiedy mam wysoki poziom cukru we krwi, zawsze dostaję bólów głowy i robię się spragniony. Kiedy mój poziom cukru we krwi jest niski, czuję drżenie.
Testuję poziom cukru we krwi około 4 do 5 razy dziennie.
Aby obniżyć poziom cukru we krwi, stosuję Glucogel.
Nigdy wcześniej nie zemdlałam z powodu niskiego poziomu cukru we krwi. Dzięki Bogu.
Jedzenie i dieta
Jak twoja cukrzyca wpływa na twoje jedzenie i czy uważasz, że bycie na diecie jest restrykcyjne?
Na śniadanie zazwyczaj jem tosty lub płatki zbożowe, na lunch kanapkę, a na kolację sałatkę, kurczaka lub pizzę. Czasami pomijam posiłki.
Uwielbiam pizzę i lubię wychodzić do Nandos, Pizza Express i każdej eleganckiej restauracji. Na przekąski jem owoce, ciasteczka i może trochę chipsów.
Zwykle trzymam się swojego harmonogram insuliny kiedy coś jem.
Piję jeden litr wody dziennie.
Bycie na diecie może być ograniczające i mogę się denerwować, gdy ktoś pyta mnie o pewne jedzenie, które mogę lub nie mogę jeść. Bycie cukrzykiem nie oznacza, że nie możesz jeść pewnych pokarmów; musisz po prostu prawidłowo wstrzykiwać insulinę.
Czy wierzysz, że dieta roślinna może poprawić cukrzycę? Czy kiedykolwiek z tym eksperymentowałeś?
Nigdy tego nie próbowałem. Ale potencjalnie, mogłoby.
Czy masz trudności z jedzeniem poza domem w restauracji? A co myślisz o ułatwieniu tego?
Kiedyś miałem trudności z jedzeniem na mieście, kiedy brałem zastrzyki. Jednak teraz jestem na pompa insulinowa, moje życie stało się o wiele łatwiej!
„Porozmawiaj z innymi cukrzykami! To naprawdę pomaga”.
Ćwicz i pracuj
Czy twoja cukrzyca ogranicza cię od ćwiczeń lub codziennej pracy?
Biegam, jeżdżę na rowerze i pływam. Ćwiczę około 5 do 6 razy w tygodniu.
Właśnie zaczynam nową pracę jako policjant! Nie pozwalam, aby cukrzyca wpływała na mnie w żadnej pracy, którą wykonywałem.
koniec
Czy masz jakieś pozytywne lub negatywne skutki swojej cukrzycy?
Do zarządzać moją cukrzycą lepiej, staram się nad tym panować.
Najtrudniejszą rzeczą w przypadku cukrzycy jest to, że czuję się bardzo samotny. Nikt z mojego otoczenia nie rozumie, przez co przechodzę każdego dnia.
Ale najlepsze w tym wszystkim jest to, że przyjaciele chorzy na cukrzycę i wszystkim wspaniałym lekarzom i pielęgniarkom, którzy się mną opiekowali!
Jaka jest najlepsza rada, której możesz udzielić osobom bez cukrzycy, nowo zdiagnozowanym diabetykom i diabetykom?
Możemy jeść, co chcemy, co jest tak samo poważne jak każda inna choroba lub schorzenie.
Z czasem będzie lepiej i nauczysz się z tym żyć!
Porozmawiaj z innymi diabetykami! To naprawdę pomaga.
O co zapytałbyś innych diabetyków?
Czy słyszałeś o diabulimii? Jeśli tak, jak się o tym dowiedziałeś?
Podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzach — nie mogę się doczekać, aby usłyszeć od Ciebie!
Gotowy podzielić się swoją historią ze światem?
At Diabetic Me, zanurzamy się w prawdziwe życie historie osób żyjących z cukrzycąOdkrywając wyzwania, triumfy i wszystko, co pomiędzy. Poprzez te poruszające historie staramy się rzucić światło na to, co naprawdę znaczy żyć z cukrzycą, oferując zrozumienie, inspirację i wsparcie.
Jeśli ta historia poruszyła Cię, dlaczego nie pozostać w kontakcie? Dołącz do naszej listy mailingowej, aby odkrywać więcej inspirujących podróży.
Masz własną historię, którą możesz się podzielić? Bardzo chcielibyśmy to usłyszeć! Twoje doświadczenie może być kolejnym, które zainspiruje innych. Podziel się swoją historią.
Twoja podróż przez zawiłości radzenia sobie z cukrzycą typu 1 od najmłodszych lat do okresu dojrzewania mówi wiele o emocjonalnych i psychologicznych zmaganiach, które towarzyszą wyzwaniom fizycznym. Niezbędne jest, aby historie takie jak Twoja były udostępniane, Ely Fornoville. Ujawniając rzeczywistość, z którą mierzy się wiele młodych osób, promujemy lepsze zrozumienie i tworzymy wspierającą społeczność, która podnosi na duchu osoby w podobnych sytuacjach. Twoja odporność jest godna podziwu i mam nadzieję, że Twoja opowieść zainspiruje innych do przyjęcia swojej prawdy z odwagą.
lol wyobraź sobie zabawę w chowanego z cukrzycą, tak jak ty, stary, ale serio gratuluję Ci radzenia sobie z tym, nie jest łatwo
Czytanie o Twoich doświadczeniach naprawdę do mnie dotarło. Moja przyjaciółka zmaga się z cukrzycą typu 1 odkąd byłyśmy dziećmi i bez względu na to jak bardzo myślę, że ją mam, zawsze jest coś więcej do powiedzenia. Ukrywanie tego musiało być trudne, przesyłam uściski, Ely Fornoville.
Czy z czasem Twojemu przyjacielowi łatwiej było się otworzyć? Zawsze zastanawiałem się, jak lepiej wspierać przyjaciół w podobnych sytuacjach.